17/9/2016 – Γουαγιακίλ

Όσο μοιράζομαι τις σκέψεις μου, αυξάνονται.
Σε αντίθεση με τη σαλάτα ή με τα λεφτά για το ταξί.
Όσο ταχτοποιώ τις σκέψεις μου για να τις μοιραστώ, τις βλέπω να ερωτοτροπούν με τις λεξούλες.  Κουνάω το μολύβι ή ανεβοκατεβάζω τα δάχτυλά μου και γεννιέται το νόημα. Αυτοστιγμή.

Όσο
ονοματίζω
(τα αισθήματα)
γνωρίζω
κυριο-λεκτικώς
τον κόσμο
(μου)

Ω, Γλώσσα κλώσα!
Κάνε για μένα δυο αυγά
(τα φέρεις στη μορφή σου)
Για να τραφώ, για να γραφτώ
Μέσα να μπω, για να κρυφτώ
να επωαστώ, ν’ ανδριωθώ…
με βια να πω: θα εκτεθώ! θ’
ΣΠΑΩ ΤΟ ΚΑΛΟΥΠΙ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ, ΜΕΤΡΩ! αβγ…ω!
Και να τα, να τα δυο!
τέλος κι αρχή
για με,ΩΑ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s