Ζυρίχη… αλλιώς!!

ΙΙΙΙΙγκχχχχ….. 😬

Σε καταστάσεις ακραίας χαράς καλύτερα να μην έχω λεφτά! Διότι αν έχω, απλά εξανεμίζονται. δε με απασχολεί το θέμα – πώς να το πω. ξοδεύω ασύστολα, για μένα και για όλους τριγύρω. όποιος λέει πώς τα λεφτά δε φέρνουν την ευτυχία, δεν ξέρει να ξοδεύει!

…κι έτσι μπαίνω και πάλι ζυρίχη…κάπως… ταπεινωμένος.

από τη μία νοιώθω ο πιο γεμάτος άγγελος που έχω υπάρξει και από την άλλη δε μπορεί να συλλάβει ο νους μου ότι

έσκασα ελβετία μαρτιο του 20 με σκοπο να μεινω 3-4 μήνες και να συνεχίσω την ταξιδάρα μου. έκατσα 2 χρόνια (με τουτα και με κείνα) κι έφυγα γεμάτος λαχτάρα με προορισμό ασία……

…. και 6 μήνες μετά μπαίνω πάλι Ζυρίχη όχι μόνο άφραγκος, αλλά και μείον 2500 ευρώ περίπου – χαχαχα .. τρέλα !

εεε… not so long, actually..

και πάνω σε αυτή την ιδιαίτερη… χαρμολύπη να το πω… βγάζω μια κραυγή.. Κραυγή όμως !

ο Γκουίντο ρε παιδιά! που είμασταν παρέα πριν δυο εβδομάδες στο βερολίνο *(τον γνώρισα τυχαία στο Gartenburg). μόλις έφτασε ζυρίχη για κάτι γραφειοκρατικά. (έμενε ζυρίχη πριν κάποια χρόνια). και τον πετυχαίνω με το που μπαίνω στην πόλη… ! πώς είναι δυναμόν?

μιλάμε για το βερολίνο, φουντώνει μέσα μου η φλόγα του πρόσφατου ακραίου παρελθόντος. βουτάμε στο ποτάμι να δροσιστουμε

μα η φλόγα μου, άσβεστη..

“θα το πάω ταξιδιωτικά”, λέω, από μέσα μου. “εντάξει, δεν έχω μία, ήρθα για δουλειά, αλλά το ταξίδι συνεχίζεται. θα είναι σα να μπαίνω ουτρέχτη που έκατσα 2 μήνες ή βερολίνο που έκατσα 2 μήνες ή Κολομβία, Περού, Αίγυπτο, Νότιο Αφρική που έκατσα 4 μήνες .. θα κάτσω και ζυρίχη ενα 3μηνο φουλ συγκεντρωμένος, θα δουλεύω νυχθημερόν και θα συνεχίσω την κατασκηνωτική μου ζωή όπως και στο βερολίνο που για 1 μήνα περίπου κοιμόμουν

στα πάρκα

σε καβάτζες

και στις οικοδομές.

το θέμα είναι να ασφαλίσω κάπου ποδήλατο και πράγματα για να μπορώ να κινούμαι. να εδώ ας πούμε

υπόγειο πάρκινγκ ποδηλάτων κεντρικού σταθμού Ζυρίχης, 20 ευρώ το μήνα

και να βρω που θα την πέσω ..
μπορεί

το σημαντικό είναι να κοιμάμαι καλά,  να γουστάρω, και απ’ όπου και να είμαι

να στέλνω την αγάπη μου. Η πλάκα στο συγκεκριμένο σημείο είναι ότι αυτή ήταν η αυλή μιας αναρχικής κατάληψης, 2 λεπτά από τον κεντρικό σταθμό της Ζυρίχης. Άπειρα βολικό το σπότ και… έκανα κατάληψη στην κατάληψη χεεεε

Και πραγματικά είναι πολύ σημαντικό όταν ζεις έξω να κοιμάσαι καλά, διότι πολλές φορές μες στη μέρα είναι δύσκολο να κοιμηθείς. Αν βρέχει πχ .

Κι αν δεν κοιμάσαι καλα… τότε…. κουτουλάς ! 🤣🤣

Από το τριπτυχο λοιπόν κινητο λεφτά κλειδιά, έσβησα πλέον τα κλειδιά…. ζωή χωρίς κλειδιά, αστεγος από επιλογή. ένα βήμα πιο κοντά στην ελευθερία. μένουν το κινητό και τα λεφτά. που είναι βέβαια πιο δύσκολα

Ακραίο…. φαίνεται… αλλά τελικά δεν είναι.. είναι πανέμορφο. Θα μπορούσα να μείνω σ

και σε δυο τρεις άλλες επιλογές που προέκυψαν.. αλλά… δεν ήθελα φιλοξενία… για λόγους ελευθερίας, για λόγους συγκέντρωσης, για λόγους ανεξαρτησίας. Βέβαια κάποιες ιδιαίτερες στιγμές,

με μεγάλη μου χαρά και ανακούφιση

έμεινα σε κάποιους από τους άνω, αλλά όχι πάνω απο 10-15 βράδια σε ένα διάστημα 6 μηνών..

ααααααα όχι, μισό, ψέματα…. έμεινα και 2 εβδομάδες με τον…

Τσάνταρας….! τι εμπειρία και αυτή θε μου.. θεε του δηλαδή … I am a worshipper of Kali μου είπε… είμαι πιστός της Κάλι.. της ινδης Θεάς… ό,τι θέλεις, αποκρίθηκα.. εγώ δεν πιστεύω στην Κάλι – πιστεύω σε σένα, όμως και θέλω να μάθω.. θέλω να μάθω.. θέλω να μάθω..

ε μου λέει, αν θες να μάθεις, μείνε εδώ, μπορείς να κοιμηθείς στο σπίτι μου. και ο

γλυκύτατος, στα 70 του, μου έδωσε το κρεβάτι του και κοιμόταν στον καναπέ στο σαλόνι, και μου μαγείρευε κάθε μέρα φαγητό να παίρνω στη δουλειά – λέει “δε θα ξαναφας έξω καθόλου – ποιος βιαστικός υπάλληλος τα φτιάχνει τα σαντουιτς που τρως και βάζει στην προετοιμασία τους μία ενέργεια μη ιδανική ?! το φαΐ  πάει μέσα μας και το μέσα μας πρέπει να το σεβόμαστε ” 😯🙇‍♂️🫡😎🕺♥️👌🍕

με  βρήκε κάτω που καθόμουν έξω από ενα εστιατώ και περιμενα παραγγελί και μου λέει με τα χέρια τι κάνεις εκει κάτω ρε παιδί και του λέεω με τα χέρια εδώ περιμένω παραγγελί και έτσι για κανα δυο λεπτά παίξαμε ένα θέατρο αθόρυβο γεμάτο με νόημα.. παντομίμα . κουνούσαμε τα χέρια σα να λέμε κάτι, για κάποια ώρα, και τελικά σηκώθηκα και του λεω “who are you? ” – με το στομα, αυτό. μου λέει “I am an observer” και κουνάει πάλι τα χέρια δείχνοντας με μία κίνηση σα να ανοιγεί κουρτίνες – το πέπλο που καλύπτει μία τετριμένη πραγματικότητα-καθημερινότητα , “ειμαι παρατηρητης”, λέει – ΚΙ ΕΓΩ!! απανταω με ενθουσιασμό… παρατηρώ τι παίζει … και βλέπω και τον ινδουλη τον γλυκο με παντοφλίδι μες στον νοεμβρη και μια περιβολή ζητιανου θα ελεγες και λεω κάτι υπάρχει εδω. του λεω εχω παει και ινδια μου λεει εχεις παει καλκουτα? του λεω ημουν 1μιση μηνα στην καλκουτα μουλεει εχεις παει στον ναο της καλι?, του λεω καλι γκάατ εννοεις?, γουρλωσε τα ματια. ελα σπιτι μου αυριο να φας. να φάω??? ερχομαι, του λεω

και πάω. και τρώω και μαγεύομαι από ένα σπίτι γεμάτο  νόημα και από την επικοινωνία μας τη μαγική . στην πόρτα του απεξω ήταν κολλημένη φωτογραφία του ναου της καλι που ειχα επισκεφτεί με την ντεμουλα τελη του -κρατηθειτε – 2009, παρακαλω.

του ειπα στον δρομο, την προηγουμενη, εγώ εναν σκοπο εχω. to increase my concentration. μου λεει I can help you with that. ειμαι γιογκι  μου λέει

και πάω σπίτι και ο τύπος ήταν γιόγκι όντως. παρόλο που εγώ δεν πιστεύω σε γιόγκι κανενός είδους. 7 χρονια στο θιβετ, μου λεει, και δεν ήταν ταινία – ήταν η αλήθεια. στα ιμαλαια σε μια σπηλια – “δεν πήγα καν σε μοναστήρι – πήγα δηλαδη αλλα εφυγα κατευθειαν” κανείς δεν μπορεί να με σεβαστεί στο επίπεδο που μπορώ να σεβαστω τον εαυτό μου “- 🤘😎🤔🙏🏼🫠🤐🤗

ακόμα δεν πιστεύω σε γιόγκι (κανενός είδους) – πιστεύω όμως στη σωκρατική άγνοια (δικός μου ο όρος) και στην χριστιανική τρελό-ταπείνωση (κι αυτός ο όρος δικός μου.) οτι δηλαδη όταν έλεγε ο Σωκράτης ενα ξερω οτι δεν ξερω τιποτα, και οταν έλεγε ο άγιος ότι είναι ο χειρότερος του κόσμου και ο πιο αμαρτωλός… δεν κάνανε πλάκα… στα αλήθεια είχαν τέτοια γνώση και τέτοια εμπειρία που συλαμβάνανε

την έκταση της αμάθειας του σε σχέση με το ευρύτερο σύνολο της γνωσης, ο πρώτος
και την έκταση της μικρότητάς του σε σχέση με το φως, ο δευτερος….

θέλω να πω οτι οι εμπειρίες μου μεχρι σήμερα με εχουν κάνει να συνειδητοποιήσω βαθειά λίγο το σωκρατικό και λίγο το χριστιανικό, με συνέπεια, και επιτέλους φτάνω σε αυτό που θέλω να πω,  μια ιερή και ακόρεστη περιέργεια. σε γιόγκι δεν πιστευω αλλα είμαι περίεργος σε βαθμό επικίνδυνο και όσα κι αν ξερω ή έχω δει νοιώθω τραγικά έντονα ότι θέλω κι άλλο – οτι μου λείπουν τόσα – ότι είμαι διάτρητος κατά κάποιον τρόπο και θέλω να γεμίσω τα κενά μου.

λονγκ στορυ σορτ – δύο εβδομάδες αλλοπροσαλλες, αλλοτινές, αλλοκοτες. επήλθε παρεξήγηση που έφερε αποχώρηση αλλά αυτό που συνέβη δεν παραχαράσσεται και το σημαντικότερο είναι ότι

πάλι άνοιξε ενα μαγικό παράθυρο
που έχει θέα προς τα μέσα όμως
και είδα την ενεργειακή διάσταση της υποκείμενης πραγματικότητας
και ένιωσα
και εννόησα
κάτι που το είχα ήδη ψηλαφίσει – υπάρχει κι άλλο αγάπες!!! χαχαχαχα! υπάρχει κι άλλο…. είναι τρελο, τρελο ασύλληπτο….

μου είπε ο γλυκούλης
οταν του είπα δεν μπορώ να κάτσω 3 μηνες
(τόσο μου ειπε ,τουλάχιστον ,χρειάζεται να μεινεις για να σου μάθω να συγκεντρώνεσαι) 

μου είπε
why travel with your eyes closed? γιατ´ι να ταξιδεψεις με τα ματια κλειστα ; κάτσε πρώτα, να μαθεις – να ανοίξεις τα μάτια σου και μετα πας… μετα ταξιδευεις, και γω που σκεφτομουν να φυγω σε 3 βδομαδες του πα ΝΑΙ ναι ΝΑΙ ρε συ, αξίζει – θέλω να ταξιδέψω με τα μάτια ανοιχτά! θα κάτσω !

όμως οι λεπτεπίλεπτες καταστάσεις απαιτουν μια ευρυθμη, μια ανενόχλητη, μια πλήρως αγαπητική ροή. όταν ένοιωσα ότι η ροή παρακωλύεται και οτι δεν κυλάνε όλα ανεμπόδσιστα, έφυγα. με εδιωξε δηλαδη, αλλα το ήθελα κι εγώ και έτσι όταν με φώναξε πίσω, δεν εμφανιστηκα. αν κάνεις χειρουργείο στην καρδιά πρέπει τα πάντα να είναι αποστειρωμένα και καθαρά. αν παίζουν έστω και μικρές βρωμιές…. χειρουργείο δε γίνεται..  αλλιώς ρισκάρεις.. τη ζωή σου

κι η περίεργη η γάτα έχει εφτά ψυχες, ίσως
εγώ μία

και ναι, τι έλεγα… δυο εβδομάδες και με τον Τσάνταρας . του είμαι αιώνια υπόχρεος. όχι για τη στέγη, ασφαλώς… για τη θέα! χαχα

στα πρακτικά τώρα… βρήκα ωραίο μέρος τελικά και είχα τη δικιά μου αυλή τεράστια, στον προαύλιο χώρο ενος πανεπιστημίου, στον πρώτο όροφο.

εκεί είχα την ιδιωτικότητα (που ήταν απαραίτητη προυπόθεση), είχα  τον χώρο μου στη γη και τη θέα μου στον ουρανό. η ζυρίχη ειναι τόσο καθαρή ατμοσφαιρικά που τα αστερια δημιουργουν την πιο ωραία ατμόσφαιρα μετά από μία κουραστική μέρα.

έναστρα βράδια,δωρεάν διαμονή στο κέντρο της ζυρίχης, και όλα νόμιμα. να κοιμάσαι εξω επιτρέπειται – να βάζεις σκηνή δεν επιτρέπεται.

και δουλίτσα…. πολύ δουλίτσα.

Σε 6 μηνες στο σύνολο, νομίζω είχα πάνω απο 3 μηνες χωρίς να σταματήσω ούτε μια μέρα. και με δουλεια 12 ώρες τη μερα κατα μεσο ορο εβγαλα περίπου 32 χιλιάρικα. με ελάχιστα ρεπό. από τα οποια 32, παραπανω από τα μισα φυγανε σε εξοφληση χρεων, 3 ταξιδια στην ελλαδα, αγορα τουμπανου εξοπλισμου, υποχρεωτική ασφάλεια υγειας και μια λιτή ζωη στην ελβετια. ενδεικτικό του “λιτή” είναι τους πρώτους 2μιση μηνες είχα μεσο ορο 100 ευρω τη βδομάδα για φαγητό.. δεν ξέρω τι γίνεται με τα λεφτά… εξανεμίζονται ! χαχα

τρίχες

Μπανάκι στην αρχή έκανα στο ποτάμι, μετα όταν πιάσαν τα κρύα πήγα κάποιες φορές στον κεντρικό σταθμό που εχει ντουζιερα με 10 ευρώ, μετά και για μεγάλο διάστημα  πήγαινα στις ντουζιέρες στο δημοτικο κολυμβητηριο 120 ευρω το εξαμηνο η συνδρομή…. και μετά βρήκα που μπορώ να κάνω τζάμπα… διπλα στον κεντρικό σταθμό..φάση για τους απόρους.έπαιρνα τηλέφωνο και έκλεινα το μισαωράκι μου.. τζάμπα ντουσακι και 5ευράκι για να πλύνω ρούχα (κάτι που ήταν μία αβαρία μιας και το πρόβλημα δεν ήταν πού θα τα πλύνω.. αλλά που θα τα στεγνώσω!) το θετικό είναι ότι οι ελβετοί συνηθίζουν να αφήνουν ρούχα και διάφορα άλλα στον δρόμο, σε ενα κουτί. όποιος δε χρειάζεται κάτι από το σπίτι του το αφήνει απέξω, οπότε και για μεγάλο διάστημα απλά έπαιρνα ό,τι ρούχα χρειαζόμουν απέξω και αφηνα τα προηγουμενα/βρώμικα´μου.. αλητεία λίγο, αλλά οκ.. λιγο χεχε..

ένα άλλο πολύ θετικό αυτής της ζωής ήταν ότι αναγκάστηκα να κόψω τον καφέ. έπρεπε να είμαι σε πλήρη συντονισμό με το σώμα μου και να ακούω τις ανάγκες μου όσο πιο καθαρά γίνεται – να έχω πλήρη αίσθηση της κούρασης μου. οπότε έπρεπε να κοιμάμαι καλά και πολύ διότι δούλευα και πολύ. και έπρεπε να σηκώνομαι το πρωί στις 6, γιατί 6μιση έρχονταν οι καθαριστ. του πανεπιστημίου και δεν ήθελα να με βρουν εκει.  τα επίπεδα της ενέργειάς μου χωρίς καφέ με εξέπληξαν και μένα τον ίδιο. ήταν τέλειο να νοιώθω σουπερ-δυνατός και κεφάτος χωρίς καφεΊνη!

συν του ότι εκτίμησα τον ύπνο απίστευτα. δε γίνεται συνεχής υψηλή απόδοση χωρίς εξαιρετική φυσιολογία. οπότε, το σώμα μας είναι σε πρώτο πλάνο. ο ύπνος είναι το πιο υπο-εκτιμημένο (underestimated) θέμα/δραστηριότητα της συγχρονης κοινωνίας, κατ εμε. κοιμάμαι καλά – νοιώθω καλά – πράττω καλά. είμαι τούρμπο, γουστάρω. τώρα το βλέπω σα μια δραστηριότητα – κάνω ποδήλατο, κάνω μια ανάρτηση στο μπλογκ, κάνω ένα βιντεάκι, κάνω ύπνο. πηγαίνω στο κρεβάτι με κέφι να απολαύσω το ερχόμενο, τώρα θα κοιμηθω λέω, τι τέλειο! σκέφτομαι τι τέλειο που θα είναι να ξυπνήσω έτοιμος, πανέτοιμος, γεμάτος, γαμάτος γιέααααα  – ροχαλητό.

και με το κρύο ; με τη βροχή ; τι κάνεις έξω ;;;;

η βροχή με ταλαιπώρησε λίγο. αλλά τελικά βρήκα ενα υπόστεγο ωραίο που πλεον με ξέραν οι σεκιουριτι και δεν είχα θέμα.

το κρύο

δεν ειναι πρόβλημα μεγάλο. για αυτο εχουμε τους υπνόσακους.

Φαίνονται ακραίες κάπως αυτές οι εικόνες αλλά δεν είναι. Νομίζω εκτιμάω πάρα πολύ την ελευθερία μου.

<<Μείνε όπου/όπως θέλεις>>

Θέλω να έχω όσο πιο πολύ ελεύθερο χρόνο γίνεται. Δε θέλω να ζω τη ζωή μου μετά τη δουλειά. Δε θέλω να περιμένω το Σαββατοκύριακο για να κοιμηθώ καλά, για να περάσω καλά, για να κάνω αυτό που με γεμίζει. Δε θέλω να χτυπάει ξυπνητήρι και να σιχτηρίζω. Θέλω να ξυπνάω με το φως του ήλιου και να γουστάρω. Θέλω να τα κάνω αυτά συνέχεια. Κι επίσης, λόγω μιας εναντίωσης στο Σύστημα, δε θέλω να κάνω το πάθος μου, δουλειά μου. η δημιουργική μου ενέργεια δεν έχει τιμή. Αυτά δεν είναι κριτική. Καταλαβαίνω πόσο μη ρεαλιστικά είναι και καταλαβαίνω ότι δε θα μπορώ πάντα να κινούμαι ανάλογα. η ζωή θα φέρει άλλα, πιθανώς και θα πρέπει να κινηθώ αλλιώς. ΌΜΩΣ για τώρα, η διέξοδός μου είναι αυτή που μαρτυρά η παρούσα ανάρτηση. Προσπάθεια να καταλάβω τι πραγματικά έχω ανάγκη και συγκέντρωση σε αυτο – δραστική μείωση των εξόδων. Δουλειά για λιγο εκεί που οι απολαβές είναι καλές και ζωή για πολύ εκεί που η ζωή είναι φτηνή. Επίσης,

Το να κοιμάσαι δημόσια για μένα είναι πράξη ποιητική. Εκτίθεσαι ως  είσαι, ευάλωτος και ωραίος και λες χαλόοο
εγώ
εδώ
κείμαι
κι είμαι
ολόκληρος μπροστά σας. ΤΖΑ!

Τζα!

Και τώρα ένα διάλειμμα, γιατί μπορεί και να κούρασα..

Ας παίξουμε, βρες την Κινέζα.. χαχα

Ένα άλλο ωραίο αυτής της ζωής ήταν ότι μπήκα στο κρου των αστέγων. Όχι σε μεγάλο βαθμό, διότι προτεραιότητα ήταν η δουλειά. αλλά γνώρισα ωραίους ανθρώπους, τρελές ιστορίες και συνδέθηκα όσο ήθελα με τους ναρκομανείς και με τη φάση τους

Κάποια στιγμή στις αρχές, ηρθε τυπακι εκει που ήμουν στο κινητό σε οίστρο (έγραφα για τα ναρκωτικά) και μου είπε “λεφτά λεφτά” και τον χιωσα , και τον είδα που απογοητεύτηκε με την αντίδραση μου (πάντα τους αποπαίρνω για να τεσταρω την αυθεντικότητα της ανάγκης) του είπα ότι έχω φαγητό και γύρισε και φάγαμε παρέα ψωμί του τοστ με φυστικοβιυτυρο. Λούκας, Πολωνός , σενιαρισμενος, καθαρός , καθαρά μάτια, περιποιημένα facial hair, ένα backpack όχι μεγαλo όλα τα υπάρχοντα , skate, τατουάζ, δόντια όχι τελείως χαλια, χωρίς κινητό, με επιθυμία αληθινή για δουλεια. Τα είπαμε για καμιά ώρα. I have drug problems , many drug problems. But nobody will distract me. I listen only Lukas , έλεγε ο τύπος. Με λύγισε.. του πα ό,τι μπορώ, σε υποστηρίζω απ’ όταν βρω δουλειά. Μου πέ αν θέλω να μείνω μαζί του (κάτι που δύσκολα το κάνει κάποιος που ζει στον δρόμο, αλλά αρνήθηκα γιατί έχω άλλη προτεραιότητα τώρα. Τέταρτη μέρα καθαρός σήμερα, έλεγε (δεν κατάλαβα ακριβώς σε τι είναι εξαρτημένος, νομίζω αμφεταμίνη. Το λέγε ξανά και ξανά αλλά μέσα από τα δόντια του). Μου πε ότι τώρα παίρνει χάπια – μεθαδόνης, νομίζω – και πραγματικά βοηθάνε. Έχει πού να κοιμηθεί με στέγαστρο, είναι μόνος. Κάπου έξω. Μου είπε κατι ωραιες ατάκες , πολύ ποιητικές. Μου πε πού τρώει τζάμπα κάθε μέρα και είπαμε να πάμε παρέα σήμερα στις 1500. Ήταν 1330. Με ΡΩΤΗΣΕ ΑΝ ΜΕ ΕΝΟΧΛΕΙ και αν μπορεί να κάτσει μαζί μου και του είπα ότι εννοείται δεν ενοχλεί αλλά πρέπει να πάρω τηλέφωνα και να προχωρήσω πράγματα εν τω μεταξύ. Ωραίος και ευαίσθητος. Μου είπε, οκ τότε θα πάω να σου φέρω ισοτονικό τσάι που ξέρω πού να το πάρω τζάμπα. Τον ρωταγα κιόλας ποιες είναι οι προτεραιότητες στη ζωή του τώρα κλπ κλπ. Είχαμε ωραία συζήτηση. Έφυγε να μου φέρει τσάι. Μου άφησε την τσάντα του. Γύρισε μετά από μια ώρα τρελαμενος!! Σορρυ που άργησα σορρυ που άργησα, ενθουσιασμενος. Έπιασα λέει κουβέντα με έναν μεθυσμένο και τα λέγαμε και του είπα τη φάση μου και αν έχει λεφτά γιατί δεν έχω μία και πήγανε μαζί στο ΑΤΜ και ο τύπος έβγαλε 500 Πέντα κο ΣΙΑ φράγκα (500+ €) και του τα κόλλησε στο χέρι με παλαμάκι!!! Ρε τρέλα ρε !!!! Ήρθε και πέταγε στον έβδομο ουρανό. Κάθισε , είχε έρθει κι ο φίλος μου ο Ιβάν ο Αργεντινός που κάνουμε πολύ καλή παρέα. Καθισε και κάναμε σαν πλάνο κάπως πώς θα διαχειριστεί με σοφία τα λεφτά, αφού παραδεχτηκαμε ότι τα λεφτά θα φύγουν πολύ γρήγορα. Πήγε να πάρει κινητό και κάρτα σιμ. Και παπουτσια μου λέει . Του λέω μια χαρά φαίνονται τα παπούτσια σου. Όχι μου λέει κοίτα από κάτω και η σόλα είχε φαγωθεί αρκετά. Είμαι σκεητονι μου λέει, θέλω καλή σόλα. Λες να πάω Γαλλία να πάρω vans ;; χαχχαχα άσε μας ρε Λούκας του λέω, και, αστείο , Lucas είναι τα λεφτά στην Αργεντινή dame diez Lucas πχ… Δως μου 10 φραγκα

Welcome to Sweetzerland

Ένα άλλο τρελό έγινε με τον Πήτερ. Σουηδός ψηλός λιγνός 60+ μουστάκι μεγάλο μπαγκπακ. Θεουλης και τέρμα μειλίχιος. . Με αυτόν είχαμε οπτική επαφή και αθόρυβο χαιρετισμό με το κεφάλι για 4 μήνες περίπου. Ζούσε κι αυτός έξω αλλά πάντα τον ένιωθα κάπως απόμακρο να τον πλησιάσω. Λοιπόν μια μέρα του Νοέμβρη συνειδητοποιώ ότι έχω χάσει το πορτοφολακι μου με ταυτότητα άδεια εργασίας 2 κάρτες μετρητά.. μιλάμε καταστροφή. Σκέφτομαι πού το έβγαλα τελευταία φορά και ήταν στον κεντρικό σταθμό.. ήμουν εκεί πριν καμιά ώρα .. παω και με βρίσκει εκεί ο Πήτερ και μου λέει “”αυτό είναι δικό σου ! Είδα τη φωτογραφία από την άδεια εργασίας και σε κατάλαβα.. άκου τύχη ! Και δε δέχτηκε τίποτα σε αντάλλαγμα… Ζει στον δρόμο εδώ και ένα χρόνο – περιμένει τη σύνταξή του μου είπε , από Σουηδία. Μου έδωσε πολλές πληροφορίες που να τρώω τζάμπα. 🙏🏼🙏🏼

η υπέροχη αυτή πόλη μου χάρισε και περίπου 10-13 ποδήλατα. Τα παρατάνε γιατί έχουν σκασμενο λάστιχο ή κάποιο άλλο πρόβλημα ή απλά δεν τα χρησιμοποιούν.. με αποτέλεσμα να μαζεύω ότι είναι σε φάση παρατημένη, να τα φτιάχνω και ή να τα δίνω σε φίλους ή να τα χρησιμοποιώ ή να τα πουλάω. Το θεϊκό είναι ότι πάνω στην ώρα που χρειαζομουν ηλεκτρικό ποδήλατο,μου έδωσε και ένα ηλεκτρικό. Παρατημένο ξεφουσκωτο σκονισμένο με τα κλειδιά της μπαταρίας πάνω και χωρίς λουκέτο. Ήταν πραγματικά ένα δώρο γιατί με τις μετακομίσεις το πρωί , κουραζομουν αρκετά και ήθελα να ρολαρω πιο άνετα το απογευματοβραδο. Ε και μου ήρθε… και το στόλισα όπως έπρεπε και ανάλογα με τη διάθεση μου.

και έκανα και εικαστικές παρεμβάσεις, τύπου

Sky is the limit, λέει το μπαλόνι ηλίου, και not really το κορδόνι.. balance between realism and idealism. Il faut de tout pour faire un monde, που λεν κι οι Γάλλοι. Τα χρειαζόμαστε όλα για να φτιάξουμε έναν κόσμο.

και το προόριζα το υπέρτατο αυτό ποδηλατακι για τον υπέρτατο

μπαμπάκα μου, αλλά δυστυχώς μου το κλέψανε από το υπόγειο πάρκινγκ που το φύλαγα. Το είχα χωρίς αλυσιδα διότι το βρήκα χωρίς αλυσιδα και το θεωρούσα κάπως δημόσιο που απλά έλαχε σε μενα. Ε.. τώρα “έλαχε” σε κάποιον άλλο.

Όλα κομπλέ.. κάτι άλλο που μου αρέσει στη Ζυρίχη ήταν ότι είναι μια πόλη προοδευτική. Για παράδειγμα

ενάντια στον σεξισμό λέει σε εταιρεία που εξειδικεύεται σε οικοδομικές εργασίες. Και πράγματι έβλεπα και σε οικοδομές να δουλεύουν γυναίκες. Λίγες , αλλά ήταν ωραίο !

<<αύριο είναι, επίσης, η μέρα της Γυναίκας>>

Πάντως για να λέμε και την αλήθεια… δύσκολο να τις προσεγγίσω τις Ελβετίδες.. δεν ξέρω τι έφταιγε.. η εμφάνιση μου ; Ότι δούλευα ντελιβερας και μετακομίσεις ; Ότι ζούσα έξω;

Άρχισα να αμφιβάλλω για το αν είμαι άξιος αγκαλιάς

Για το αν ειμαι αξιαγάπητος…

Δεν αισθανομουν πια και τόσο AWESOME

Σαν κάτι να μου ελειπε.. σα να μην

σε αυτή τη χωρα….. Ευτυχώς όμως που στη δουλειά μού παρείχαν ψυχολογική υποστήριξη

Ναι ακριβως… είμαι αρκετός, σκέφτηκα ! Είμαι μοναδικός, δυνατός, έξυπνος και πάνω από όλα super hot ! 😊

Δε φταίω εγω…! Και δεν πρέπει να αισθάνομαι άσχημα. Εγώ είμαι αυτός που είμαι!!

Ίσως να ισχύει ότι οι Ελβετίδες είναι από τη φύση τους κάπως….

…κρύες! Χαχαχα🤣🤣 ή μπορεί πάλι εγώ

να μην κοιτάζω τις κατάλληλες ή να σκέφτονται ότι “τι νόημα έχει; Κάνει τον γύρο του κόσμου και θα φύγει από εδώ σίγουρα, αργά ή γρήγορα”. Εμένα βέβαια η λογική μου είναι πάντα να περνάμε

Υπεροχα

κι όσο κρατήσει! Για μένα σημασία δεν έχει ο

Χρόνος

Σημασία έχει το

να περνάμε καλά.. να γουστάρουμε..

Αποτέλεσμα;

Χαχαχα. 😅Στο θέμα μας, πάλι… Ζωή στη Ζυρίχη… Πέρναγαν οι μήνες και αισθανόμουν όλο και πιο εγκλωβισμένος… Πέρναγαν οι μέρες και στο μυαλό μου είχε

καρφωθει η ιδέα του ταξιδιού μέχρι Κίνα Ιαπωνία κλπ… Τι κάνω ακόμα στην Ελβετία ;;;; σκεφτόμουν.. Μέσα μου

έβραζα πραγματικά από επιθυμία να ταξιδέψω πάλι. Wanderlust γερμανιστί.. ήθελα να φύγω …

δεν εβλεπα την ώρα! Αισθανόμουν σαν

να με περιμένει η πιο πολύχρωμη πραγματικότητα και εγώ να είμαι σταματημένος- καθηλωμένος μες στην πόλη. Μες στην ίδια πόλη!

τα τραίνα φεύγουν κι εγώ εγκλωβισμένος

Οι βάρκες πλέουν κι εγώ εγκλωβισμένος. Ήθελα μια

Αλλαγή! Πήγαινα στη δουλειά στις μεγαλύτερες τράπεζες

Κι εγώ σκεφτόμουν μόνο τη φύση…

Σκεφτομουν ολα τα ωραία μέρη που μπορώ να ταξιδέψω αν καταφέρω όσο πιο σύντομα να

δραπετεύσω από την αστική πραγματικότητα. Μετά από 4-5 μήνες είχα … κάπως πέσει ψυχολογικα

wanderlust , βάντεγλούστ, δίψα/επιθυμία για περιπλάνηση…. Ήθελα να φύγω κι ας μην είχα μαζέψει ακόμα αρκετά λεφτά… Έλεγα… Οκ…

γιατί όχι τώρα ? Ας φύγω, αφού το τώρα μου φαίνεται και αυτό

εγκλωβισμένο!

Όποτε παρηγωρήθηκα λίγο, για κάποιες μέρες… Είπα…

high as fuck… Why not ? Χαλάρωσα λίγο και μετά πέτυχα στη δουλειά κάπου αυτο

Πρέπει λέει να είσαι διατεθειμένος να χαρείς ακόμα και με το τιποτα… Αυτό… με έστειλε… Δε λέει happy about anything… Το οποίο θα σήμαινε να χαρείς με τα μικρά πράγματα της ζωής…. Λέει… Να είσαι διατεθειμένος να χαρείς με το τίποτα… Γιεα… Μου άρεσε αυτό.. διότι δεν υπάρχει τίποτα. Κατ ελάχιστο, υπάρχω εγώ !

Διαλεγω τη χαρά, λοιπόν!

χαρά χαρά χαρά χαρά χαρά

Τωρα! Πιο δυνατός από τις δικαιολογίες μου…

αποταμιευω – είμαι χαρούμενος! Και βλέπω πάλι και

Την ομορφιά του αστικού τοπίου

Και τώρα μια… σύνθεση

Κάποιες φωτογραφίες ακόμα, γιατί δεν έβαλα αρκετές χαχα

αυτα τα ωραία!

Πάμε λίγο με τρέλα !!!

Filakia!

10 thoughts on “Ζυρίχη… αλλιώς!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s