24 Μαΐου 2016

Σήμερα μαγείρεψα 24/5 – Ποπαγιάν

Σήμερα ήταν η πρώτη μέρα που μαγείρεψα. Έχω μαγειρέψει πολλές φορές στο παρελθόν, αλλά σήμερα ένιωσα πώς μαγείρεψα με κέφι.
Το αποτέλεσμα ήταν μετριοκαλούτσικο αλλά δεν είχε και τόση σημασία. ΜΟυ πήρε πάνω από μια ώρα να βάλω τις πατατούλες να βράσουνε να κόψω σκόρδο κρεμύδι καρότο. ΝΑ φτιαξω το αβοκάντο να κόψω τις πρασινες και κόκκινες ντομάτες μετά να τσιγαρίσω τηγανίσω πατατες και κρεμυδομίγμα, μετά να ΄βαλω τα αυγά. Παράλληλα να τρίψω τον καφέ να τον κρισάρω.
Πήρε ώρα όλο αλλά δε με νοιαζε. το έκανα με πολλή χαρά . μου άρεσε. Σαν η έννοια του εκφράζομαι Τεχνιέντως να διεισδυει παντού.

αντε να δούμε και πότε θα πάω στο να είμαι τακτικός. Να χω τα ρούχα μου και τα πράγματα μου όμορφα

θέλω σε κάποιον να στείλω το ποιημεα μου “ποιος είμαι (και τι κάνω)” να μου πει μια γνώμη. Ο Γιώργος θα μου πει και θέλω τη γνώμη του όπως και δήποτε, αλλά θέλω κάποιον επίσης με δουλεμένα τα κριτήριά του σε αυτήν την κατεύθυνση.

το ΘΕΛΩ είναι τόσο σκλαβιά όσο κι ελευθερία
Θέλω να πετάξω κι όλο τρώγομαι για τα βήματα
που θα με φέρουνε στην άκρη του γκρεμού.

Μόνο μην τσακιστώ…

γράφω και ξαναγράφω
μα πιο πολύ διαβάζω και ξαναδιαβάζω

και μου αρέσουνε πολύ αυτά που καταθέτω
με ερωτεύομαι

Θε μου
φύλαγε με από την π -οίηση

(
τα ποιείματα που πιο πολύ τα διάβασα
είν τα δικά μου, δίχως άλλο

εγώ άλλωστε ποτέ μου δε διάβαζα ποίηση
να κάτσω δηλαδή να μελετήσω μια ποιητική συλλογήμόνο του Ελύτη ένα βράδυ στην Αγγλία
και μαγεύτηκα
κατά τ’αλλα οι συναντήσεις μου με ποιητές
είναι ιντερνετικές και εν μέσω άλλωνποτε δε συγκεντρώθηκα.
και Θέλω
πώς το μπορεί το “θέλω”
και ταυτόχρονα σ ελευθερωνει και σε σκλαβώνει
Δεν έχω καταλάβει ακόμα προς τα πού να κινηθώ:
να θέλω ή να μη θέλω. Κι αν πεις με μιας

“να θέλεις, προφανώς…”

Θ αποκριθώ επιθυμιά
ρίζανικανοποιητού.
ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΟΣ! – βλάβη της εποχής μας.

To θέλω με κινητοποιεί.

Τρέπει το μέσα μου
δεν πρέπει – θέλω
Θέλω να κάνω – θέλω να γίνω – θέλω να είμαι
Μπορώ, δεν μπορώ – ΘέλωΘέλωΘέλω
με αποδεσμεύει να γνωρίσω τα όρια μου – ποιος είμαι

Διψάω, καίγομαι, κινούμαι!

Το θέλω με ακινητοποιεί.

και με δεσμεύει αφόρητα γιατί ως ψιχάλες σκάει
Θ – α ταν ωραία μια σοκολάτα τώρα
Ε – ρε και να μπορούσα
Λ – ίγο ακόμα

Ω – πόσα να κ θα

ξαναγραφω τώρα το poiima ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ

ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ νοιώθω ότι EκτεIνοMAI.
πέρα από μένα- πέρα απτους γνωστούς μου
νοιώθω ότι εκτίθεμαι
ότι καταθέτώ
ότι λεω
εγώ
ΑΛΦΑ VITA ΓΑΜΑ
IMAG5241
Σε εμπορικό στην Κάλι.

 

WIN_20160524_03_09_47_Pro